برچسب: غیبت

رمضان رفت و سیاهی به زغال است

سعادت طلب ای که مجرم شدی
شقاوت تو را آمد و شر شدی

– ماه پاسخگویی است. «اَللَّهُمَّ غَیِّرْ سُوءَ حالِنا بِحُسْنِ حالِکَ» امروز؛ آخرین روز قدر باید جواب بدهد.
قدر آمد و ما شرّ زمانیم!

– آن نسخه را یادت هست که خدا گفت دنیا ملعون است و هر کس و هر چیزی هم که در آن هست ملعونه است. من تعجب می‌کنم آن وقت چطور به امت پیامبر می‌گویند «امت مرحومه»؟ معارض است!

قدر آمد و ما شرّ زمانیم
خشم آمد و ما قهر مکانیم
در این هوای بهاری نگر که بدبختیم!

– زبان حال تمام آنهایی که به در بسته رسیده‌اند. آقا الان طوری شده که عریضه‌ها در محدوده خورد و خوراک است، این فاجعه مرهون «بِسْمِ اللهِ لرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ» است.

در این هوای بهاری نگر که بدبختیم
نزول سماوی چو آمد و لختیم

– خیلی از آبرومندها به من اطلاع می‌دهند آن چیزهایی که برای فقراست به ما بدهید؛ خوراک است لباس است. تعجب می‌کنم اینها تا پارسال دست‌گیر بودند و دست فقرا را می‌گرفتند، چه شده!
دنیا چو سرای بی وفایست
از غیبت آن وفور نیزه‌هایست

این عصر فلاکت بشر بود
اوقات جهنّم و شرر بود

روزگارست فلک کرده جهان را!
شب و روزش شده مکر از همگان را

Read More

ظهور

ظهور

بخشی از پادکست:

آن کلمه ظهور که مد نظر ماست، با آنچه که در فرهنگ دینی تعریف شده، بسیار متفاوت است.

فرهنگ دینی می گوید که ظهور یعنی یک امام یا پیشوا با سن هزار و خرده ای سال می آید و بشریت را نجات می دهد، البته آن طور که طول و عرض حکومت او شامل پایتخت، محل قیام، محل خروج و محل تلاقی با دشمن را نشان می دهند، منظور آنها بیشتر در منطقه خاورمیانه است.

ولی آنچه که در مفهوم دروس ما هست، ظهور به معنای ظاهر شدن تمام خوبی ها، محسنات و به یک معنی خلاف غیبت است. غیبت یعنی پوشاننده خوبی ها، پس ظهور به معنی ظاهر کننده و علنی کننده لطایف و زیبایی های پنهان شده می باشد.

Read More

غیبت

 

غیبت

بخشی از پادکست:

غیبت به معنی فقدان و نبود است. هر چند کلمه غیبت در فرهنگ شیعه یک تعریف به مفهوم نبود امام زمان دارد، ولی مفهوم غیبت در موضع ما خیلی فراتر می باشد. برای ما مساله از امام، پیغمبر، کتاب آسمانی و خدا رد شده است، زیرا همه این ها امتحان خود را پس دادند و مشخص شد که نارس و در دستگیری از بشر ناتوان بودند. ما دانستیم که خدایی که به وسیله ادیان و مذاهب تعریف شده است، یک خدای ناکارآمد بود. در قرآن به طور علنی دیده می شود که خدا گفته “ادعونی استجب لکم”، بخوانید مرا که جواب می ‌دهم. یک عمری همه خواندند، به ویژه آنهایی که قرآن خوان بودند، قاری بودند، تجلی شریعت بودند، همه خواندند و هیچ استجبی نداشت و پاسخی نیامد.

از چاله در چاه: دین عامل گمراهی در غیبت

از چاله در چاه: دین عامل گمراهی در غیبت
بخشی از پادکست:

فقط کافی است تاریخ را در موقعیّت سیاست و دیانت در طی هزاران سال بخوانید که چگونه صاحبان ادیان آمدند مردم را از گمراهی نجات بدهند ولی آنها را در یک فتنه‌های بَسی بزرگتر انداختند، این شما و این دایرةالمعارف در ارائه اسناد و مدارک!

سیاستمداران کوشیدند تا پایه‌های قدرت خویش را استحکام بخشند ناگهان بادی وزید و این ستون‌ها بشکست. بادش هم در تاریخ ثبت است؛ قدرت‌ها، ابرقدرت‌ها طی سال‌های گذشته، دهه‌های گذشته، سَده‌های گذشته، هزاره‌های گذشته!

  • مدت زمان: 6:47
  • منبع: کتاب فروع کافی جلد 8 صفحه 87