خدایی می‌کنی با مرگِ ملّت!

📎 از مجموعه تحریم سخن

خدایی می‌کنی با مرگِ ملّت
که ما را نامده لطف و کرامت

خدایت می‌کُشد هر لحظه ما را
به آن سوء القضای زهر ما را

الله جنایت می‌کند
غیبت حمایت می‌کند

تبعیض و فساد، کار الله شده
نیرنگ و دروغ، ننگِ الله شده

این قوانینِ هراسِ خالق است
کز زمین جوشد ستم، چون ذلّت است

قسمت ملّت ما، جز به عذابی نشده
از خانه و کاشانه بریدند و هم از مذهب واهی

در کلبهٔ ما رونق اگر نیست عزا هست

➖ شاعر چه می‌گوید؟
«در کلبهٔ ما رونق اگر نیست صفا هست
هر جا که صفا هست در آن نور خدا هست»
این مربوط به همان زمانی است که پرده برداری از حقیقت خداپرستی نشده بود.

این از عمل زشت خدایانِ زمین است

چه سخت است ایّام درد و عزا
که چون آدمی خانه‌گرد است، در نینوا

➖ ما را در نینوا آورده و اسکان داده، همهٔ وجودمان نی و ناله هست.

پادکست قبلی

ای وای که الله، خطرناک شده

پادگست بعدی

خفه خون داده به این خلقِ ضعیفش چه کنم

یک نظر بنویسید

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *